O Atlasie
• Project description in English
• Założenia i cel
• Autorzy
 
I. Z historii form i metod prezentacji
• Wprowadzenie
• Izolinie
• Kartogram
• Metoda kropkowa
• Grafika statystyczna
• Współczesność
• Literatura
 
II. Od danych do mapy
• Cel mapy i dane
• Sposób odniesienia danych
• Charakter danych
• Sposób ujęcia danych
• Literatura
 
III. Metody krok po kroku
• Metoda kartodiagramu + · Założenia ogólne
· Kształt diagramów a rozpiętość zbioru danych
· Kartodiagram sumaryczny strukturalny
· Inne kartodiagramy
· Kartodiagram liniowy
· Kartodiagram porządkowy
· Literatura

• Metoda kartogramu + · Założenia ogólne
· Kartogram prosty
· Kartogram ciągły
· Kartogram diagramiczny
· Kartogram złożony (krzyżowy)
· Literatura

• Metoda izolinii + · Założenia ogólne
· Izarytmy rzeczywiste
· Izarytmy teoretyczne (izoplety)
· Izolinie ruchu i odległości
· Literatura

• Metoda kropkowa + · Założenia ogólne
· Dobór danych, waga kropki
· Literatura

• Metoda sygnatur ilościowych + · Założenia ogólne
· Literatura
III. Metody krok po kroku  •  Metoda kartodiagramu

Kartodiagram sumaryczny strukturalny

Poza prezentacją wielkości zjawisk ważną cechą kartodiagramu jest możliwość prezentacji struktury całego zbioru lub wyróżnionych elementów. Przykładem pierwszego rodzaju jest np. oznaczenie różnymi barwami kul ilustrujących ludność miast Europy, odpowiednio do pełnionych przez nie funkcji — np. funkcje usługowe, przemysłowe, turystyczne itd.

Najczęściej na mapie oznacza się strukturę wewnątrz przyjętych figur geometrycznych a więc wewnątrz słupka, koła (ryc. 3.3), kwadratu. Możliwe jest również oznaczenie struktury na diagramie liniowym, np. rodzaj przewożonych towarów lub kraj przybywających turystów.
 


 
Ryc. 3.3 | Kartodiagram powierzchniowy sumaryczny, strukturalny, ciągły (opr. T. Opach 2000, zmienione)

« Idź do poprzedniej strony Idź do następnej strony »

 

 


idź do początku strony »
 
  © Katedra Kartografii · Wydział Geografii i Studiów Regionalnych · Uniwersytet Warszawski · 2010-2012