O Atlasie
• Project description in English
• Założenia i cel
• Autorzy
 
I. Z historii form i metod prezentacji
• Wprowadzenie
• Izolinie
• Kartogram
• Metoda kropkowa
• Grafika statystyczna
• Współczesność
• Literatura
 
II. Od danych do mapy
• Cel mapy i dane
• Sposób odniesienia danych
• Charakter danych
• Sposób ujęcia danych
• Literatura
 
III. Metody krok po kroku
• Metoda kartodiagramu + · Założenia ogólne
· Kształt diagramów a rozpiętość zbioru danych
· Kartodiagram sumaryczny strukturalny
· Inne kartodiagramy
· Kartodiagram liniowy
· Kartodiagram porządkowy
· Literatura

• Metoda kartogramu + · Założenia ogólne
· Kartogram prosty
· Kartogram ciągły
· Kartogram diagramiczny
· Kartogram złożony (krzyżowy)
· Literatura

• Metoda izolinii + · Założenia ogólne
· Izarytmy rzeczywiste
· Izarytmy teoretyczne (izoplety)
· Izolinie ruchu i odległości
· Literatura

• Metoda kropkowa + · Założenia ogólne
· Dobór danych, waga kropki
· Literatura

• Metoda sygnatur ilościowych + · Założenia ogólne
· Literatura
III. Metody krok po kroku  •  Metoda kropkowa

Dobór danych, waga kropki

Mapy kropkowe opracowuje się na podstawie danych o odniesieniu powierzchniowym, np. liczba ludności według gmin, powierzchnia upraw lub zbiory ziemiopłodów. Jak wspomnieliśmy do poprawnego opracowania mapy niezbędne są materiały uzupełniające pozwalające na poprawne rozmieszczenie kropek na obszarze jednostki przestrzennej. Równomierne rozmieszczenie kropek, bez wnikania w przestrzenne zróżnicowanie prezentowanego zjawiska, uważamy za rozwiązanie niepoprawne. Należy wykorzystać materiały ilustrujące np. osadnictwo (opracowując mapę rozmieszczenia ludności) lub obszary łąk (opracowując mapę zbiorów siana).

Do opracowania map kropkowych wykorzystujemy w zasadzie dane bezwzględne, przypisując kropce odpowiednią wagę (liczbę ludności, powierzchnię upraw) (ryc. 3.16).
 


Ryc. 3.16  |  Mapa kropkowa (opr. M. Tkaczyk 2005, zmienione)

Przykład wykorzystania metody kropkowej ilustruje rycina 3.16. Mapa w skali 1: 6 000 000 przedstawia rozmieszczenie zasiewów pszenicy na terenie Polski. Waga kropki odpowiada 600 ha powierzchni przeznaczonej pod zasiew pszenicy. W tym przypadku wielkość kropki została tak dobrana, aby jej powierzchnia była równa 600 ha w skali mapy (0,17 mm2). W ten sposób przedstawiono rozmieszczenie prawie 2,5 mln hektarów zasiewów pszenicy. Dane statystyczne pochodzą z publikacji Polska w nowym podziale administracyjnym wydanej przez GUS w 1998 roku. Odnoszą się one do powierzchni powiatów.

Prawidłowe rozmieszczenie kropek umożliwiła właściwie dobrana treść podkładowa. Na mapie oznaczono większe kompleksy leśne, większe miasta i duże powierzchnie wodne. Obszary te są wyłączone z produkcji rolnej. Na pozostałych terenach określona została przydatność rolnicza gleb. Wpływa ona w dużym stopniu na rozmieszczenie zasiewów pszenicy, która jest zbożem wymagającym dobrych warunków glebowych. W ramach powiatów rozmieszczano kropki w taki sposób, że największe ich zagęszczenie występowało na glebach najlepszych, mniejsze na glebach dobrych, itd. W legendzie mapy, oprócz określenia wagi kropki, znajdują się także wzorce gęstości kropek, dzięki którym można odczytać udział powierzchni zasiewów pszenicy w stosunku do powierzchni ogólnej.

Przyjęcie wagi kropki oznacza ujęcie skokowe danych, co jak wyjaśniliśmy na wstępie jest cechą przekazu graficznego. Niska waga kropki pozwala na stosunkowo szczegółową prezentacje rozmieszczenia a przyjęcie wysokiej wagi prowadzi do mapy o większym stopniu uogólnienia, a więc bardziej zgeneralizowanej.
 

« Idź do poprzedniej strony Idź do nastepnej strony »

 

 


idź do początku strony »
 
  © Katedra Kartografii · Wydział Geografii i Studiów Regionalnych · Uniwersytet Warszawski · 2010-2012